چشم براه

خوب گوش کن

خانه ام خواهد رفت

پنجره خواهد مرد

و دلم می ماند

و برای تو از امروز و هزاران لحظه

غزلی خواهد ساخت

غزل لحظه دیدار ترا

ساعت پروای مرا روز تمنای ترا

شاهدش خواهد بود

من به تو عاشق بی چون چرا

غزل آزادیست با من آنراخواندی

بی من آن را بنویس

تا که یک کولی مست

با نوای دف و نای آواز

شعر عشقم خواند

تا که در کوچه عشق تو همشیه

اسمم من ماند

زنده بودن را به بیداری بگذرانیم که سالها به اجبار خواهیم خفت

به کودکی گفتند : عشق چیست؟ گفت : بازی. به نوجوانی گفتند : عشق چیست؟ گفت : رفیق بازی. به جوانی گفتند : عشق چیست؟ گفت : پول و ثروت. به پیرمردی گفتند : عشق چیست؟ گفت :عمر. به عاشقی گفتند : عشق چیست؟ چیزی نگفت.آهی کشید و سخت گریست